zaterdag 20 oktober 2018

Griepprik en een “ bietsje sûterig”



       
Laat ik positief beginnen:
Sinds ik mijn jaarlijkse griepprik ophaal heb ik geen griep meer gehad.
Dat is iets waar ik superblij om ben!
Ik had ook nooit last van de injectie op zich,
hoogstens ‘s avonds een beetje koortsig, dat was alles.
Dus ik zeg ieder jaar weer tegen mezelf: dóen,
omdat mijn astma-gevoeligheid altijd op de loer ligt.
Die maakt van elke gewone verkoudheid een aanslag op
"long en (letterlijk ) lucht-weg”.
En dat is geen pretje!

Maar deze keer voelde ik me na de spuit hangerig,
licht in mijn hoofd en zwabberig.
Met ‘s nachts hartkloppingen en onrustig veel wakker...
Niet heel erg, maar vervelend.
Overdag was ik lusteloos en slaperig...
Mijn Friese schoonmoeder zou gezegd hebben:
“Do bist een bietsje sûterig”.
En daar had ze gelijk in, dat woord dekte precies mijn lading.
Ik knapte er meteen weer van op.
Want als je na 30 jaar - als Zeeuwse in Zeeland - dat Fries van toen nog kan ophoesten....
(haha, leuke woordspeling , ik was geeneens verkouden)…
dan vallen die bijverschijnselen wel mee, hè?
Sluit ik het hier ook weer positief af.
Temeer omdat ik me vandaag weer kip(pe-eiwit) lekker voel!


vrijdag 19 oktober 2018

"Zovandat" naar buiten!

Een leuk nieuwtje:
Onlangs kreeg ik het verzoek om mijn werk te exposeren in de hallen
van een gebouw in Vlissingen.
5 verdiepingen, op iedere verdieping 2 tot 4 werken.
Vanaf half december tot begin maart volgend jaar.
Dat stimuleert natuurlijk om lekker door te schilderen.



Ondertussen is ook mijn verzameling "©Zovandat-jes"aan het groeien.
Ik maakte ze oorspronkelijk om te koop aan te bieden tijdens
de WinterWonderWandeling in Nieuwvliet op 28 december a.s.
(Daarover later meer)
Maar ik heb er al een heel aantal en het is zó leuk om te doen!
Daarom heb ik maar eens een paar stoute schoenen aangetrokken en ze
- apart of per setje - te koop aangeboden
via Facebook op Marketplace. (€ 9,95 p.st.).
Nieuw daarbij is dat ik ze ook op verzoek kan maken,
in de gewenste kleuren en met een tekst naar keuze.

Bijvoorbeeld deze:



donderdag 18 oktober 2018

Aquarel "Verstrengeld"

Deze aquarel maakte ik enkele maanden geleden.
De naam “ Verstrengeld” behoeft geen verdere uitleg.
Ik vind de kleuren helder en fris en qua vorm en lijn is er heel wat te bekijken!
In een zaak hier in de buurt vond ik hele mooie lijsten.
Meteen uitgeprobeerd natuurlijk!
(nog wel even achter goede passe-partouts aan)


woensdag 17 oktober 2018

Oude kookboeken (5) - Smulboek

Het Smulboek was een speciale uitgave van Libelle. Het is samengesteld uit 20 wekelijkse afleveringen van de kookrubriek in dat blad.
Het was in 1977 zeg maar de evenknie van Margriets Tafeltje dek je.
Ze werden rond dezelfde tijd uitgebracht.
Het is geschreven door An ‘t Hoen. Evenals Wina Born van de Margriet een kook-corifee in die tijd.
Beide kookboeken lijken qua vorm en inhoud veel op elkaar.  
Ik vond en vind ze nog allebei heel goed. Ik heb ze veel gebruikt. Vaak ook gewoon als kijk- en leesboek, als de baby lag te slapen....


De leukste hoofdstukken vond ik
“Gezellig vuur op tafel” over fonduen en gourmetten en zo.
(Er wordt zelfs nog helemaal uitgelegd wat een gourmetset is!) Hoofdstuk 6 Voor de kerstdagen en ook Hoofdstuk19 Feest hebben me destijds vaak geïnspireerd.
Verder zijn de hoofdstukken vooral gericht op één maaltijdonderdeel, als Voorgerechten, Toetjes, Aardappelen, Vlees, Groenten en Salades, enz.
Ook makkelijk hoor, met veel recepten, variaties op recepten, tips en trucs.
Ik vergaapte me destijds aan de leukste foto’s.
Want daarin blinkt dit boek ook uit!




 


Er zijn heel veel variaties op recepten:

      

Voor vandaag heb ik het recept van de koude mokkataart gekozen, gemaakt met lange vingers.

      

dinsdag 16 oktober 2018

Chapeau voor Zeno!



Bij aankomst in dit ziekenhuis te Knokke
staat je een heel ritueel te wachten:
Je komt binnen,
moet een nummertje trekken maar
je moet eerst nog een taal kiezen,
het doel van je komst uit een keuzemenu aanklikken,
dan gaan zitten en
wachten tot je nummer met het loketnummer op de schermen verschijnen.
Dan ga je je bij dat loket inschrijven en je krijgt vervolgens een hoop paperassen mee.
Waaronder een brief met alle kostencodes voor de arts, een bon met een nieuw persoonlijk nummer, een querty-code,  een uitleg, de naam van je arts e.d.

Dan moet je met de lift mee, boven naar rechts
naar een grote wachtkamer om daar je querty-code te scannen,
die verwijst je vervolgens naar een nieuwe wachtkamer ( ik moest naar wachtkamer 3) en
daar hangt dan weer een scherm waarop staat welke artsen  aanwezig zijn. 
Als je aan de beurt bent, verschijnt op het scherm je nummer, de naam van je arts en het nummer van de kamer waar hij of zij praktijk houdt.
Op zich mooi, zakelijk en overzichtelijk, en  bovenal  heel goed digitaal geregeld.
Maar deze eerste keer was het voor mij wel erg zoeken. Echter, iedereen - van bezoeker tot personeel - was erg vriendelijk en bereidwillig. 
In de hal staan bovendien vrijwilligers die nieuwe bezoekers opvangen, van informatie voorzien en zonodig begeleiden.

Uiteindelijk verliep het allemaal heel soepel en ook nog eens op tijd!
En het ziekenhuis is echt supermooi! Van binnen en van buiten.

Ik durfde niet zomaar overal foto’ s te maken omdat er veel mensen rondliepen.
Daarom hier een aantal van de allemaal anders betegelde pilaren in de uitgestrekte hal.


  
O ja, … en ik heb geen Madame Múts meer gezien ;-)
Hoogstens ene Meneer Chapeau, voor Zéno!!


maandag 15 oktober 2018

Belgische mutsen

Mooi gebouw hoor, het nieuwe ziekenhuis, Zeno genaamd, in Knokke.
Het ziet er supermodern en zeer futuristisch uit.
 
Het heeft een ruime en luxe " inkom".
Je hebt nauwelijks het idee dat je een ziekenhuis binnenstapt.



Helaas ben ik er vorige week voor niets naar toe gereden.
De dokter met wie ik een afspraak had bleek op vakantie te zijn, vertelde Mevrouw Receptioniste. Oefff…
Het eerste wat ik in zo'n geval denk is dat ik het verkeerd genoteerd heb of niet goed  in mijn hoofd heb opgeslagen. Maar nee.
Mijn afspraak met Mevrouw Gynaecoloog was door de telefoniste in de computer "geboekt" bij ene Dokter Fysiotherapeut!
Vervolgens kreeg ik van deze vriendelijke receptioniste een nieuwe afspraak voor volgende week , vandaag dus.
Ze schreef het wel voor me op een kaartje! Slim!
Plús excuses.
Plús de mededeling dat ik voor mijn "parkeer-tiekètsje" niet zou hoeven te betalen.
En zo reed ik dus al snel weer richting Nederland.

Niet boos, maar wel lichtelijk geïrriteerd noemde ik haar in de auto een "Belgische múts", de dame die het computersysteem verkeerd voor mij had ingevuld.
Ik ging erover fantaseren en kreeg de volgende associaties:
Maar bovenstaande plaatjes klopten niet ....

Er bestaan namelijk échte Belgische mutsen die ook zo worden genoemd.
En deze draag ik aan haar op:

P.S.:
Natuurlijk snap ik best dat iedereen eens een foutje kan maken. Doe ik zelf ook.
Maar ik vond de plaatjes wel grappig. Vandaar....
En dan ga ik mij nu gauw gereedmaken voor opnieuw een rit naar Knokke.
(Grom, grom)

zondag 14 oktober 2018

Blokhut

Als heel klein meisje, ik was denk ik net 4, kreeg ons dorp een nieuwe kleuterschool.
De oude was onbruikbaar geworden en daar moesten we  uit; de nieuwe moest nog gebouwd worden.
Daarom mochten of moesten wij met de kleuterschool naar een noodopvang , genaamd "De Blokhut."
Ik weet nog dat ik het een vreemd woord vond.
Ik kende blokken van de kleuterschool en van mijn broertje - maar het woord hut kende ik niet en bovendien was die tijdelijke school helemaal niet van blokken gebouwd, maar van zwartgeteerde ronde paaltjes.
Wat ik me ervan herinner is dat het er binnen warm was, vooral als de zon er ‘ s middags op scheen.

Waarom deze herinnering?
Welnu, sinds een half uur heb ik (samen met Sietse, die moest hem goed keuren;-)) mijn eigen blokhutje gekocht!

Een tuinhuis van 2,5 bij 3, met alleen maar een deur erin, maar voor mij perfect.
Nu kan ik eindelijk mijn schuurtje leegmaken en mijn fiets, grasmaaier en tuinstoelen op een handige manier gaan opslaan.

 
En dan wordt mijn schuur eindelijk waar ik hem voor bestemd had toen ik hier kwam wonen:
Een ( klein hoor, dat wel) glasatelier waarin ik glasornamentjes kan ontwerpen, snijden en bakken in mijn glasoven.
Oké, dat alles bij elkaar zal nog wel een aantal weken tot maanden  duren, maar de eerste stappen zijn gezet!
Helemaal blij mee!