zondag 18 november 2018

Oude kookboeken (7) - Koken en genieten - Give away!

"Koken en genieten met de combi-stoomoven van Miele".

Dit is een prachtig uitgevoerd kookboek.
Er staan mooie en inspirerende foto’s in en goede recepten.

Veel ervan zijn bedoeld voor de combi- stoomoven, maar
er staan ook genoeg recepten in beschreven voor de gewone heteluchtoven.

Toch heb ik er nooit wat uit gemaakt.
Wie het wil, mag het hebben.
Wel zelf even komen ophalen...., of ....
tegen de verzendkosten stuur ik het naar je op.
Schrijf even een mailtje naar zovandat@gmail.com
Wie eerst komt, eerst maalt.

zaterdag 17 november 2018

Roze rozen en witte pietjes

Soms heb je niet zoveel te vertellen. Denk je.
Je doet een wandelingetje en geniet van het frisse mooie weer.
   
 
En van een roos, waarvan je al wekenlang denkt
dat deze nou toch écht de laatste bloeiende van dit jaar zal zijn.

Mooi niet! Want er zijn teveel knoppen
die hun werk nog moeten doen:


Eenmaal thuis aan de koffie wordt er aan de deur geklopt.
Hard geklopt. Zacht geklopt.
En op het raam geklopt.
Twee witte pietjes komen pepernootjes brengen.
En kletsen honderduit.
Over van alles en nog wat.

Wát pietendiscussie, van roet tot zwart,
tot alle kleuren van de regenboog?...….
En: Wát twintig jaar jonger
omdat je geen succes op Tinder hebt?...
En wát? ….Al die andere grotemensendingen,
die nog gekker zijn dan
een Sinterklaas die met zijn paard over de daken rijdt?

Zij weten nog van niets.
Gelukkig!
Je zou willen dat het zo kon blijven....

Fijn mooi weekend!


vrijdag 16 november 2018

Nog nooit zo rijk geweest....

Nynke de Jong schreef vandaag in haar column in de PZC dat ware rijkdom schuilt in
"voldoende tijd hebben".
Rijkdom zit niet in status of geld.
(Dat wisten wij , de iets ouderen, natuurlijk allang!)
Nee, de echte rijkdom zit hem volgens Nynke in tijd!
Omdat iedereen het tegenwoordig zo druk heeft.
Omdat je jezelf, als je druk en nodig bent, belangrijk en onmisbaar voelt.
En daardoor ook druk wílt zijn.
Toch breekt ze - vrij vertaald en naar ik aanneem
vooral voor haar leeftijdgenoten
met jonge kinderen en een drukke baan -
een lans om tevreden te zijn met minder druk,
minder werk en daardoor ook wat minder geld,
maar meer tijd om te genieten en
tijd te hebben voor dingen die er werkelijk toe doen.
Ik denk dat ze gelijk heeft...want sinds ik niet meer aan het werk ben
voel ik me vooral gemakkelijk, rijk en vrij!
Er is alle tijd om dingen te doen waar ik van houd en die ik belangrijk vind.
Meteen gehoor kunnen geven aan impulsen en invallen,
of ze nou van sociale, creatieve of andere aard zijn.
Alles kan!
Bijvoorbeeld de tijd hebben voor onderstaand logeetje,
die vandaag ook van haar vrijheid genoot en dingen deed die ze leuk vond:

Een appeltaart bakken.
(Ze wordt er al bedreven in...)





Een Zovandatje maken.
(Jong geleerd is oud gedaan...)





En over rijkdom gesproken:
Ze maakte onderstaande tekening speciaal voor oma.
En dat was niet zómaar een tekening, nee, het was een bankafschrift!!
Met hier de muntjes (paars) en daar allemaal de groene briefjes met geld.



En voor de rest "daartussen" mag ik zelf weten wat het is.
Dus ik kreeg ook nog wat te kiezen, haha...
Wat ik al zei: Rijker kan ik niet niet meer worden...
al blijft er natuurlijk altijd wel iets te wensen.

donderdag 15 november 2018

Weer eentje ...! Aquarellen (4)

Weer eentje...!
Een nieuwe.
Eigenlijk zijn het er dus twee, maar
van het onderste werk heb ik al een deel laten zien.

Deze aquarellen mogen bij de verzameling,
die ben ik aan het maken voor de expo in een bewonersflat.
Aan de Boulevard in Vlissingen.



En deze dus:



Ze zijn beide 33 x 38 cm, incl. lijst.





woensdag 14 november 2018

Dood, in de cel of in de put....(Kids)

Mijn laptop heeft het begeven, althans de batterij hield ermee op.
Reden dus om de computerwinkel te berichten, te bellen, te mailen.
Maar ik kreeg tot op heden geen reactie.
Half in mezelf zeg ik aan tafel tegen de kinderen dat het lang duurt voordat de computerman terugbelt.
Sietse van 8 reageert acuut en resoluut:
“Dan is hij dood!”
“Of hij zit in de cel. Want daar mag je geen telefoon hebben
omdat je anders iemand kan bellen die je komt bevrijden.”
“Of hij is in een put gevallen. Dat kan ook nog.”
Want een andere reden kan er anno 2018 niet meer zijn,
als je je telefoon niet meteen aanneemt of terugbelt....


dinsdag 13 november 2018

Kapotte bril? Mod podge!

Net als zoveel andere mensen koop ik mijn leesbrillen bij warenhuizen als Hema, Blokker, soms in een boek- of kadowinkel.
Ze zijn niet duur dus heb ik er meerdere. Het is erg gemakkelijk om ze overal neer te leggen en weg te steken:
In de tas, op tafel, bij de telefoon, naast het bed, eentje in de jaszak, etc.
Nadeel is wel dat ze niet heel supersterk zijn en in mijn zak of tas wil er nog wel eens eentje kapot gaan.
Meestal barst er een glas uit zijn omlijsting, omdat deze het niet meer hield.
Ja, en eenmaal een scheurtje in het montuur, dan kun je het ding wel weggooien.
Al heb ik het wel eens met een plakbandje gerepareerd, maar dat is natuurlijk superirritant.

Toen het een paar weken geleden met deze bril gebeurde, glas eruit, scheurtje in het montuur, was ik net met deze pot Mod Podge bezig. (decouppagelijm)

Ooit eens gekocht in Italië, maar ik denk dat de Nederlandse versie hetzelfde werkt.
Ik heb met een kwastje een heel klein beetje lijm op de kapotte plek gesmeerd, alles goed aangedrukt en de boel een dag met rust gelaten. 
De overtollige lijm viel er heel makkelijk af te vegen.

En het híéld! 
Nu kan ik de bril gewoon weer gebruiken en heb geen last van een lijmpropje of stukje tape dat in de weg zit.



maandag 12 november 2018

In pak of pyjama naar Evita?

Laatst kocht ik in een lingeriezaak dit setje.


Het was een soort van impulsaankoop, ik stond al bij de kassa om mijn pas aangeschafte spullen af te rekenen.
Ineens zag ik deze tuniek met legging en ik vroeg:
“ Oh... is dat een pyjama?”
Ja, zei de mevrouw.
“ Of een huispak? “ vroeg ik erachteraan.
Ja, zei de mevrouw.
Het kon allebei.
“Oh... wilt u die dan voor mij erbij doen?”
“ Ja natuurlijk.... ( Graag! maar dat zei ze niet)”
“ Want als ik dan ga logeren heb ik meteen wat leuks aan als ik daar ‘s morgens beneden kom”.....
De mevrouw was heel begripvol en wenste me veel plezier met mijn aankopen.
Ik tevreden, zij tevreden.
En ik nog steeds tevreden toen ik die ochtend in Amsterdam in mijn pyjama de trap afging.
“Leuk ma,” zei mijn dochter.
“En dat bovenste deel zou je ook nog als jurkje kunnen dragen”.
Ik vond van niet, met Livera op het label, en de beetje rekbare katoenen pyjamastof.

Gistermiddag was ik bij de musical “Evita” in het Scheldetheater in Terneuzen.
Hoop mensen, iedereen netjes gekleed, je kent dat wel, je gaat uit,
wilt er verzorgd uitzien, mensen kijken naar je,
je doet wat leuks en liefst wat nieuws aan...
En wie of beter wát, loopt er langs me heen?
Mijn pyjama!
Gecompleteerd met zwarte laarsjes en een leuke sjaal.
Samen met een jong vrouwtje, dat wel.

Ik stel me zo voor dat zij in de lingeriezaak vroeg:
"Oh… is dat een pák?"
En dat de mevrouw  ook toen "Ja! (graag)" heeft gezegd.

En Evita?
Mooi!

De twee hoofdrolspelers waren erg goed,
hebben bijna constant lopen zingen,
waardoor het eigenlijk meer een opera was dan een musical.
Het orkest was uitstekend.
Ook de rest van de cast was goed.
En toch miste ik wat. Weet niet wat.
Het kwam allemaal nogal zakelijk over.
De decors, de dialogen, de glamour....
Wellicht is daar goed over nagedacht hoor,
en maakte ikzelf een kleine inschattingsfout.

Net als bij mijn pyjama.
Of was het toch een pak??